Γεωργία Τσαγκαράκη: Θέλει τρομερό κουράγιο να αντέξεις να μην βολευτείς

Η Γεωργία Τσαγκαράκη είναι μια δημιουργός που κινείται με άνεση ανάμεσα στη σκηνή και τη γραφή, στη διδασκαλία και τη δραματοθεραπεία. Με χιούμορ, ειλικρίνεια και μια βαθιά πίστη στη δύναμη της ομάδας, μιλά για την τέχνη, την πίστη, τη ματαιοδοξία, την επιτυχία και την προσωπική της διαδρομή. Από τα πρώτα της βήματα στον χορό, μέχρι τη σημερινή της πορεία ως σκηνοθέτιδα και δραματοθεραπεύτρια, η Τσαγκαράκη προσεγγίζει το θέατρο σαν τελετουργία και σαν χώρο κάθαρσης — τόσο για τους θεατές όσο και για τους ίδιους τους δημιουργούς.

Με αφορμή το νέο της έργο της , μιλά στο cultok.gr για όσα τη συγκινούν, για την προσωπική της φιλοσοφία, για τη σχέση της με το κοινό, αλλά και για τα επόμενα βήματα που ετοιμάζει στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

⊚ Ποιά είσαι?;

Ονομάζομαι Γεωργία Τσαγκαράκη του Εμμανουήλ και της Σμαράγδας. Δηλώνω αθώα.

⊚ Ποια ήταν η αφετηρία σου στον χώρο της τέχνης; Υπήρξε κάποια στιγμή ή πρόσωπο που σε καθόρισε καλλιτεχνικά;

Ναι, η δασκάλα μου του χορού όταν ήμουν έφηβη. Την λένε Μαρία Τσουβαλά. Πίστεψε σε μένα και η αισθητική της μου άνοιξε νέους δρόμους. Μέχρι τότε μου άρεσε να χορεύω μόνο ότι έβλεπα στις ταινίες της εποχής, τύπου Chorus Line, Flash dance κλπ. Σου απάντησα και για την ηλικία μου έτσι.

⊚ Πιστεύεις ότι ο/η καλλιτέχνης της κωμωδίας οφείλει να είναι πολιτικός/ή ή απλώς ειλικρινής;

Απάντησες μόνος σου. Το δεύτερο ξεκάθαρα.

⊚ -Πόσο σε αφορά το κοινό την ώρα που γράφεις ή ανεβαίνεις στη σκηνή?

Στο πρώτο draft γραφής δεν με αφορά ο κοινό γιατί δεν ξέρω ακόμα που ακριβώς θέλει να πάει η ροή. Σε δεύτερη φάση αρχίζει να μπαίνει η έγνοια του να καταλάβει ο άλλος, να παρακολουθεί , να νιώθει έξυπνος. Με νοιάζει πολύ ο άλλος να νιώθει ότι είναι μαζί μου στο ταξίδι της κάθε ιστορίας που πάω να πω. Επίσης ασχολούμαι πολύ και με τον ρυθμό, είτε γράφω ένα πολυπρόσωπο έργο , είτε ένα μονόλογο όπως τώρα. Δίνω μεγάλη σημασία στη διάρκεια και στο γενικότερο ρυθμό της παράστασης. Δεν μου αρέσει να ‘τραβάει’ κάτι. Ως ηθοποιός , θα απαντήσω ότι εξαρτάται. Θεωρητικά έχει δημιουργηθεί μια ασπίδα προστασίας από τον συνδυασμό σκηνοθετικών και συγγραφικών επιλογών. Στόχος να νιώθω ασφαλής κι εγώ και όλοι οι ηθοποιοί που ενίοτε συμμετέχουν στις δουλειές μου.

⊚ Πιστεύεις ότι η τέχνη μπορεί να αλλάξει κάτι;

Ένα έργο τέχνης θα μπορούσε να επηρεάσει σε προσωπικό επίπεδο έναν άνθρωπο. Να τον κάνει να σκεφτεί, να αναθεωρήσει, να νιώσει, να συγκινηθεί. Πολλές τέτοιες προσωπικές μετακινήσεις , μπορούν να δημιουργήσουν μια συλλογική ‘αλλαγή’.

 ⊚ Αν δεν ήσουν καλλιτέχνης, τι θα ήθελες να είσαι;

Αρχαιολόγος.

Πού τελειώνει η δημιουργία και αρχίζει η ματαιοδοξία;

Νομίζω όταν αρχίζει να γίνεται πιο έντονη η αίσθηση του εαυτού του καλλιτέχνη από την δημιουργία του. Όταν αρχίζει να ταυτίζεται το έργο με τον δημιουργό κι αυτός νιώθει άνετα μέσα σε αυτό. Εάν ποτέ βρεθείς σε αυτήν την κατάσταση που συχνά ονομάζεται μεγάλη ευκαιρία, Break through-, είναι σχεδόν αδύνατο να μην υποκύψεις σε αυτή την ζεστή λίμνη της αποδοχής. Είμαστε άνθρωποι. Θέλει τρομερό κουράγιο να αντέξεις να μην βολευτείς.

 ⊚ Η πίστη – µε όποια έννοια· τι σημαίνει και πόσο ρόλο παίζει για σένα;

Πιστεύω στην επικοινωνία. Στη δύναμη της ομάδας. Η θρησκεία μου είναι το θέατρο, η τελετουργία της σκηνικής δράσης και η κάθαρση που προσφέρει η δραματική τέχνη σε όλες της της μορφές. Είμαι και Δραματοθεραπεύτρια και έχω την τύχη να βιώνω την θεραπευτική δράση της τέχνης και τις δυνατότητες αλλαγής που παρέχει. Επίσης πιστεύω στη σχέση μας με το σύμπαν.

Τι σηµαίνει «επιτυχία» για σένα — και τι «αποτυχία»; 

Η επιτυχία είναι η συνθήκη επί της τύχης. Το να βρίσκεσαι σε ένα κύμα επάνω και να σερφάρεις μέσα σε δημιουργική δράση. Αυτό είναι ευτυχία, δηλαδή επί τυχία. Οι αποτυχίες έρχονται για να μας φωτίσουν εσωτερικές δυσκαμψίες και αντιστάσεις. Και ίσως να μας αφυπνίσουν για λάθος επιλογές.

 Ποιο είναι το επόµενο βήµα ή όνειρό σου;

Τα βήματα μου τα κάνω σταθερά τα τελευταία χρόνια. Μέσα από μαθήματα θεάτρου και σκηνοθεσίες σε όλον τον κόσμο, νιώθω ελεύθερη δημιουργικά και ανανεωμένη. Την άνοιξη θα σκηνοθετήσω τον Ορέστη του David Roesell στο Stockton University στο New Jersey και του χρόνου θα εργαστώ πάνω στις Βάκχες, μέσα από μια συνεργασία με τη Ρουμανία, Βουλγαρία και Ελλάδα. Μεγάλο μου όνειρο είναι το Mother Tongue να ταξιδέψει σε όλον τον
κόσμο.

 Τι σε συγκινεί βαθιά; 

Η πραγματική αγάπη.

Στον ελεύθερο χρόνο σου; 

Δραστηριότητες με την κόρη μου και γυμναστική.

Η ευτυχία — τι είναι για σένα;

Η ροή , η αγάπη και η δημιουργικότητα. Και φυσικά Η Υγεία.

Αν ήσουν χρώμα; 

Μώβ. Σε όλες τις αποχρώσεις. Από το μώβ της Πασχαλιάς , μέχρι το βιολετί της έντασης , το
μώβ του πένθους, το λιλά της παιδικότητας.

Και αν ήσουν τραγούδι; 

Το Jingo των Santana , αλλά σε Remix trance.

Αν όλα τελείωναν σήµερα, τι θα ήθελες να έχεις προλάβει να πεις 

Σ’ αγαπώ ξανά στους αγαπημένους μου.


 

Info

«Mother Tongue»
Ένας καταιγιστικός γυναικείος μονόλογος για τη γλώσσα, τη μνήμη και τη λύτρωση.

στο THEATRE OF THE NO

Κείμενο, Σκηνοθεσία, Ερμηνεία: Γεωργία Τσαγκαράκη

Βοηθός Σκηνοθέτη: Βικτώρια Κόκκιζα

Μουσική Σύνθεση & Ηχοτοπία: Στέφανος Γιακουμάκης

Σχεδιασμός Φωτισμού: Μαρία Αθανασοπούλου

Design & Animation: Ζίνα Παπαδοπούλου

Σχεδιασμός και κατασκευή Σκηνικού: Χάρης Γερμανίδης

Επιμέλεια Κουστουμιών: Βικτώρια Κόκκιζα

Ακούγονται οι φωνές των: Θέμη Πάνου, Ιζαμπέλλα Λουίζα Κυριαζή και Εύα Γερμανίδη

Σημείωση: Η παράσταση εναλλάσσεται μεταξύ αγγλικής και ελληνικής γλώσσας, δημιουργώντας μια μοναδική διγλωσσική εμπειρία.

Ημερομηνία & Ώρα:

Παραστάσεις: Από Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2025

Κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 20.30

Tιμή Εισιτήριου: 15€

Προπώληση Εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/mother-tongue-by-georgia-tsangaraki/

THEATRE OF THE NO: Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 3, Αθήνα Ι 6946851001

 

Κύλιση στην κορυφή